هر از گاهی اتفاق ناگواری ملت بزرگ ایران را عزادار و داغدار می کند.
ملتی که احساسات پاک و عواطف خالصی دارند و مصداق این شعرند:
بنی آدم اعضای یکدیگرند
که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار
این مردم نجیب و عزیز همواره دل در گرو میهن و خاک دارند و از مهم ترین سرمایه خود که همان جان می باشد برای حفظ خاک می گذرند همان گونه که در سال های پر افتخار دفاع مقدس این ملت دیده شد.
مردم عزیز ایران جان می دهند اما اجازه تعدی دشمن به خاک و نوامیس ایران را نمی دهند.
خانواده های پر عاطفه و مهربان ایرانی با همه وابستگی های و دلبستگی هایی که به اعضای خانواده دارند دوری از عزیزانشان را که برای حراست و پاسداری از مرزهای کشور باید در سخت ترین نقاط جغرافیایی بمانند ، تحمل می کنند چرا که میهن پرستی همچون خون در رگهای ایرانیان جریان دارد.
مرزبانان ما در حقیقت مدافعان وطن و مدافعان ملت بزرگ ایرانند و قدر شناسی از مجاهدت های این عزیزان وظیفه ای همگانیست.
مراقبت از مرزهای کشور یکی از دشوارترین کارهاست و تنها آنان که عاشق مردم هستند قادر به انجامش می باشند.
مردم خوب ایران قدرشناس فداکاری و پاسداری های گمنام سربازان و پاسداران و ارتشیان غیوری هستند که جان پر ارزششان را بر کف گرفته و با حضور مقتدرانه در مرزهای میهن عزیزمان امنیت و آسایش را برای ملت ایران هدیه می دهند.
یاد و خاطره شهدای عزیزمان بخصوص مرزبانانی که این روزها در مسیر عزت ملت و حفظ میهن به درجه رفیع شهادت نایل آمدند را گرامی داشته و علو درجاتشان را ازدرگه احدیت خواستاریم.
محمد علی روشن
برچسب:
نویسنده: ترانه اسماعیلی